Friday, March 3, 2017

ഒരു കൊച്ചുവെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത്....

രാവിലെ ചായ ഉണ്ടാക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ പാത്രത്തില്‍  പഞ്ചസാര ഒട്ടും ഇല്ലാ. അതിനെന്താ, ഞാന്‍ മിടുക്കിയല്ലേ.   സ്റ്റോര്‍ റൂമില്‍ ഇത്തിരി കാണുമല്ലോ, പാത്രത്തിലിടാതെ ഇത്തിരി അവിടെ ബാക്കി ഉണ്ടാവും.   ഞാനാരാ മോള്.  അയ്യേ പറ്റിച്ചേ എന്ന് സ്വയം  പറഞ്ഞ്‌,  പോയി എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നാല്‍ മതിയല്ലോ.

എന്നാല്‍ അന്ന് സ്റ്റോര്‍ റൂം ശരിക്കെന്നെ അങ്ങ് പറ്റിച്ചുകളഞ്ഞു.  അടിയന്തിര ഘട്ടത്തിലുപകരിക്കാന്‍  പാത്രത്തിലിടാതെ  മാറ്റിവക്കുന്ന  ഒരിത്തിരി പഞ്ചസാര. പക്ഷെ  അന്ന്, കുട്ടയില്‍ നോ പഞ്ചസാര.  ഇതിനു മുന്‍പൊരു അടിയന്തിര  ഘട്ടം വന്നുകാണണം.

സമയം  രാവിലെ ആറു മണി. കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി   കട തുറക്കാന്‍ 7 മണിയെങ്കിലും ആവണം.  അപ്പുവിനാണെങ്കില്‍ ഒരു  6.30 നെങ്കിലും ഇറങ്ങണം എയര്‍ പോര്‍ട്ടിലേക്ക്.  ഇനിയും മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു വരാന്‍ പോകുന്ന അവനു അതിരാവിലെ മധുരമില്ലാത്ത ചായ കൊടുക്കുന്നതെങ്ങനെ.

എന്താപ്പോ ചെയ്യാ.  എന്ത് ചെയ്യാന്‍ .  അയലോക്കത്തു നിന്നു വായ്പ വാങ്ങുക തന്നെ.   ഇത്തിരി മടിയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പോണതും വാങ്ങണതുമൊന്നും ഞാനല്ലല്ലോ. മോളല്ലേ,  അപ്പൊ സാരല്യ.  (നല്ല ബെസ്റ്റ് അമ്മ).

പേടിച്ചു പേടിച്ച് അവളോട് പറഞ്ഞു.   ഈ കൊച്ചു വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത് വായ്പ വാങ്ങാന്‍ പോണതിന്റെ മുഴുവന്‍ ഈര്‍ഷ്യയും നിറച്ച് അവളെന്നെയൊന്നു നോക്കി.എന്റമ്മോ, അത്  കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നി ഇതിലും ഭേദം അവനു മധുരമില്ലാത്ത ചായ കൊടുക്കായിരുന്നൂന്ന്.  എന്നാ പിന്നെ   ഞാന്‍ തന്നെ പൊക്കോളാം എന്ന് പറയാനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല.

പോട്ടെ, സാരല്യാ. ചന്ദ്രമതി  ചേച്ചിയല്ലേ.  ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകള്‍ ധാരാളമുണ്ട് താനും. സത്യം പറയാല്ലോ, കൊടുക്കലില്‍ അല്ലാ, വാങ്ങലില്‍ ആണ്  എനിക്ക് കൂടുതല്‍ താല്പര്യം. ഒരു മാസത്തില്‍  പകുതി ദിവസം അവരിവിടെ കാണില്ല. പിന്നെ  ബാക്കി പകുതി ദിവസം ഞാനും.

തിരിച്ചെത്തുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍  ചോറ് മാത്രം വച്ചാല്‍ മതി. പുളുങ്കറിയോ, സാമ്പാറോ,  മെഴുക്കു പുരട്ടിയോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചേച്ചി തരും.

ഞാന്‍ കൊടുക്കുന്നത് mostly uncooked items  ആയിരിക്കും.  രണ്ട് വഴുതനങ്ങ,
ഒടിഞ്ഞു വീണ കായ ഒരു പടല, ചേമ്പിന്‍ തണ്ട്, മുരിങ്ങയില,  etc. etc. അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനു  വച്ചോട്ടെ, അതല്ലേ നല്ലത്!

അവര്‍ പോയാല്‍ ഞാന്‍, ഞാന്‍ പോയാല്‍ അവര്‍, പത്രം എടുത്തു വക്കണം. അതും പതിവ് CONTRACT ല്‍ പെടും.

ഇത്തരം ഒരു ചുറ്റുപാടില്‍ മതിചേച്ചിയുടെ (സ്നേഹം വരുമ്പോള്‍ ഞാനങ്ങിനെ വിളിക്കും)  പാത്രത്തിലെ പഞ്ചസാര എന്‍റെയും കൂടിയല്ലേ.  പക്ഷേ എനിക്ക് തെറ്റി. അവള്‍ കൊണ്ടുവന്നത് ഒരു ചായക്ക്‌ മാത്രമുള്ള പഞ്ചസാര.  തന്നത് ചേച്ചിയല്ല, ചേട്ടന്‍.

തല്‍ക്കാലം കൂടുതലൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. അവന് ചായ കൊടുത്തു പറഞ്ഞുവിട്ടു.

അങ്ങനെയായാല്‍ പറ്റില്ലല്ലോ.  ഞാന്‍  പഞ്ചസാര വാങ്ങിയപ്പോള്‍,   ഒരു പൂ മാത്രം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു പൂക്കാലം കൊടുത്ത പോലെ, (അതിവിടെ ശരിയാവില്ല അല്ലെ. ആ, എന്നാലും പോട്ടെ സാരല്യ). ആ പാത്രം നിറയെ പഞ്ചസാര,  കൊടുത്തയക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല,  എന്നാലും കൊടുത്തയച്ചു.   എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നേയ്.   again, കൊണ്ടുപോയത് മോളാട്ടോ.

തിരിച്ചു വന്ന അവളുടെ മുഖം ഒരു കൊട്ടക്ക്‌.  കാര്യമായിട്ടെന്തോ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. കിട്ടിയത് അതേപടി അവളെനിക്കു   HAND OVER ചെയ്തു.  വയറു നിറഞ്ഞു. സംഗതി ഇത്ര രൂക്ഷമായിരുന്നൂന്ന്‍ അപ്പഴല്ലേ പിടികിട്ടിയത്.  അന്ന്‍   ഈ ഏരിയയിലെ സ്റ്റോര്‍ റൂം പറ്റിക്കല്‍ ദിനമായിരുന്നു പോലും.  അവരുടെ സ്റ്റോര്‍ റൂമും അവരെ പറ്റിച്ചൂത്രേ. അവിടെ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന പഞ്ചസാരയാ അവര് പോലും വേണ്ടെന്നു വച്ചിട്ട്‌ എന്റെ അപ്പൂനു വേണ്ടി തന്നത്.

ആ ചേട്ടന് ഒരു വാക്ക് പറയായിരുന്നില്ലേ .  വേണ്ട, രണ്ട്  വാക്ക്.  ഇവിടെ ഇത്രേള്ളൂന്ന്. എന്തൊക്കെ  ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.  ഇതിനാ പറയണേ വേണ്ടത് വേണ്ട സമയത്ത് പറയണംന്ന്‍. ഇനി അതാ ചേട്ടന്‍ പഠിക്കൂന്നു തോന്നണില്ല.


എഴുത്തുകാരി.

Thursday, January 19, 2017

സുഖമാണിവിടെ......

എവിടെയെല്ലാമോ കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞു.   അവസാനം ഞാനിതാ തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു, എന്റെ താവളത്തിലേക്ക്.  അല്ലാതെവിടെ പോകാന്‍.  മറ്റാരുണ്ട്, ഒരിക്കല്‍ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയിട്ടും പരിഭവലേശമില്ലാതെ വാതിലുകള്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ട്‌ എന്നെ കാത്തിരിക്കാന്‍, എന്തെ ഇതുവരെ വന്നില്ല എന്ന് പരിഭവിക്കാന്‍.   ഇതല്ലേ എന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗം.

എന്നാല്‍ പിന്നെ ഈ സ്വര്‍ഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച് എന്തിനു   പോയി എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എന്താ ഞാന്‍ പറയുക.

എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു കൂടെ  പോന്ന എന്നോടൊരു വാക്ക്‌ പറയാതെ,  എന്നെ കൂടെ കൂട്ടാതെ,  പാവം ഇവള്‍   തനിയെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യുമെന്നോര്‍ക്കാതെ, ഒന്ന് യാത്ര ചോദിക്കാന്‍ പോലും നില്‍ക്കാതെ  ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ എന്നില്‍ നിന്നകന്നകന്നു പോയപ്പോള്‍,   എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, എന്ത് ചെയ്യണം, എവിടേക്ക് പോണം എന്ന്‍. ശൂന്യതയായിരുന്നു  ചുറ്റും.

ഒന്ന് തിരിച്ചു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍, ഇതിത്തിരി കടുത്ത ക്രൂരതയായിപ്പോയില്ലേ, ഇത്രയും വേണമായിരുന്നോ എന്നോട് എന്ന്   ചോദിക്കാമായിരുന്നു. അതിനിനി വരില്ലല്ലോ! കൊതിയാവുന്നു ഒന്ന് പിണങ്ങാന്‍, ഒന്ന് വഴക്കിടാന്‍.

എവിടൊക്കെയോ അലഞ്ഞു നടന്നു. ഇതാ ഞാന്‍ തിരികെയെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്റെ താവളത്തിലേക്ക്.  എന്റെ മോഹങ്ങള്‍ പൂവിട്ട, തളിരിട്ട, എന്റെ പ്രണയം പൂത്തുലഞ്ഞ എന്റെ കൂട്ടിലേക്ക്,  എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനില്ലാത്ത ഈ വീട്ടിലേക്ക്.  ഹൌസിംഗ് ലോണെടുത്തും ചിട്ടി പിടിച്ചും ഞങ്ങള്‍ പണിത ഈ വീട്ടിലേക്ക്.  ഞാന്‍ തനിയെ.

എന്നാലും എനിക്ക് സുഖമാണിവിടെയിപ്പോള്‍.   ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഞാന്‍.  തെറ്റിയ പതിവുകളെല്ലാം വീണ്ടും തുടങ്ങണം.. മുടങ്ങിയ ചിട്ടകളും.   ഒന്നിനുമില്ല ഒരു മാറ്റവും. എല്ലാം പഴയ പോലെ. എല്ലാമുണ്ട്.  ഒരാളൊഴികെ....


എഴുത്തുകാരി. 

Thursday, January 12, 2017

ആതിര, തിരുവാതിര....

ഇന്ന്‍ ധനു മാസത്തിലെ തിരുവാതിര.   ശ്രീ പരമേശ്വരന്റെ  പിറന്നാള്‍.

സുമംഗലികള്‍ നെടു മംഗല്യത്തിനും  കന്യകമാര്‍ നല്ല ഭര്‍ത്താവിനെ  കിട്ടാനും വേണ്ടി നോമ്പ് നോല്‍ക്കുന്ന നാള്‍. 

ഇന്നു് വൈകീട്ടു ‍ തുടങ്ങി   പാതിരാപ്പൂ ചൂടുന്നതു വരെ.‍. എല്ലാത്തിനും അകമ്പടിയായി  തിരുവാതിര‍കളിയും.

 ഒരു പൂത്തിരുവാതിരക്കാരിയും ഉണ്ട്ട്  ഇത്തവണ. (കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യത്തെ തിരുവാതിര). അതുകൊണ്ട്  ഇത്തിരി  കേമാണ്. സ്പോണ്‍സര്‍ഷിപ്പ് 
അവരുടെ വക.



അമ്പിളി അമ്മാവന്‍ ആകാശത്തും
ആറ്റിലും.....

കണ്ടോ ഒരു നാണവുമില്ലാതെ  പെണ്ണുങ്ങള്‍ തുടിച്ചു കുളിക്കുന്നതും നോക്കി അങ്ങനെ നിക്കുന്നത്!

ഞങ്ങളുടെ കുറുമാലി പുഴയുടെ  മീതേ, കടവിന്റെ നേരെ മുകളില്‍,   അങ്ങിനെ  നില്ക്കുകയാ കക്ഷി. എന്തൊരു ഭംഗിയായിരുന്നെന്നോ അത് കാണാന്‍.   ഉപ്പുമാവും പഴവും പുഴുക്കും കൂവപ്പായസവുമെല്ലാം  കഴിച്ച്  കളി തുടങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാ എല്ലാരും. ഞാന്‍ മാത്രം അമ്പിളി മാമനേം നോക്കി നിന്നാ അതെങ്ങിനെ  ശരിയാവും.

എന്നാ ഇനി കുറച്ചു നേരം തിരുവാതിര കളി കണ്ടേക്കാം.
കുളി കഴിഞ്ഞ്‌,  ഈറന്‍ മാറി‌  മുണ്ടും നേരിയതും ചുറ്റി,  ദശപുഷ്പം  തലയില്‍  ചൂടി, മൂന്നും കൂട്ടി ചുവപ്പിച്ചു് (101 വെറ്റില മുറുക്കണമെന്നാണ്) തിരുവാതിര കളിക്കുന്നതു കാണാനൊരു ചന്തം തന്നെയാണേയ്.  ശരിക്കും.

കാണാന്‍  അത്യാവശ്യം  ആണുങ്ങളുമുണ്ട്.    ചിലര്‍ ഭാര്യക്കു കൂട്ട് വന്നവര്‍.  രാത്രിയല്ലേ, പെണ്ണുങ്ങള്‍ തന്നെയല്ലേ., കാലം  ചീത്തയല്ലേ, എന്ന  നല്ല  മനസ്സോടെ വന്നവര്‍ മറ്റു ചിലര്‍.   പെണ്ണുങ്ങളുടെ  കളി കാണാന്‍ വന്നതാണെന്ന് പറയാന്‍ ഒരു കുഞ്ഞു മടി. അത്രേള്ളൂ.  

പാതിരാപ്പൂവ് ചൂടാന്‍ പോയിരിക്കുന്നു. വായ്‌ കുരവ കേള്‍ക്കാം.  

ഇനിയിപ്പോ  വെറ്റിലയും  മുറുക്കി കൂടുതല്‍ പരദൂഷണവും കുറച്ചു കളിയുമായി ഉറങ്ങാതെ നേരം വെളുപ്പിക്കണം.


Thursday, December 15, 2016

ഒരിക്കല്‍ കൂടി.....

2016 കഴിയാറാവുന്നു.  ഇനി വെറും  പതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങള്‍  മാത്രം. അത് കഴിഞ്ഞാലോ   നമ്മളാരും ഇന്നു വരെ കാണാത്ത   കാല യവനികക്കുള്ളില്‍ അതും മറഞ്ഞുപോവും.

എന്‍റെ  "എഴുത്തോല"   ഞാനിന്ന്   വെറുതേ ഒന്ന് തുറന്നു നോക്കി. ഒരു വര്‍ഷത്തിലേറെയായി ഞാനൊരു പോസ്റ്റ്‌ ഇട്ടിട്ട്.  2016 ല്‍ ഒന്നുമേയില്ല.

2007  മുതല്‍  തുരുതുരേ എഴുതിയിരുന്ന  ഞാന്‍  (30-40 ല്‍ നിന്ന് രണ്ടോ മൂന്നിലെക്കൊക്കെ ചുരുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു എങ്കിലും)  2016  നെ അങ്ങനെയങ്ങ് ഒഴിവാക്കാമോ? ഞാന്‍   ചെയ്യുന്ന  ഒരു അനീതിയോ അവഹേളനമോ   ഒക്കെ ആയിപ്പോവില്ലേ  അത്.. ഏയ്‌, അതെന്തായാലും വേണ്ട. ബൂലോകത്ത് നിന്ന് പേരെങ്ങാനും വെട്ടിയാലോ, അതും വേണ്ട.

 കേട്ടാല്‍ തോന്നും എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ പോസ്റ്റില്ലാതെ പാവം സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കയായിരുന്നു എന്ന്.   അങ്ങനെ ഒന്നൂല്യാട്ടോ, വെറുതെ ഒരു ഭംഗിവാക്ക് പറഞ്ഞുന്നേള്ളൂ.. ഇനിയിപ്പോ അങ്ങനെയാണെന്നു തന്നെയിരിക്കട്ടെ. ഞാന്‍ രണ്ട് വാക്ക് എഴുതിയാല്‍ തീരാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ.

പാവം 21016 ആണെങ്കില്‍  എനിക്കൊരു ദോഷവും ചെയ്തിട്ടില്ലാ താനും.  ചില ചില്ലറ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ കിട്ടിയിട്ടില്ലേന്നു  ചോദിച്ചാല്‍ കിട്ടിയിട്ടുമുണ്ട് .
പിന്നെ തീരുമാനം  പെട്ടെന്നായിരുന്നു.എന്നാ പിന്നെ  ഒന്ന്  പോസ്റ്റുക തന്നെ,

മനസ്സില്‍  ഒന്നുമില്ല. പിന്നെ ശൂന്യതയില്‍ നിന്നു വരുമോ? എന്നാലും അങ്ങു തുടങ്ങുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ ബൂലോകത്തെ ചിട്ടകളറിയില്ല, രീതികളറിയില്ല, പഴയ കൂട്ടുകാര്‍ എത്ര പേര്‍ ഇപ്പഴും ഇവിടെ ഉണ്ടെന്നറിയില്ല.  എന്നാലും ആ പഴയ
എഴുത്തുകാരിയെ തിരിച്ചറിയുന്ന ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കാണുമായിരിക്കും.

ഇതോടെ അങ്ങ് അപ്രത്യക്ഷയാവുമെന്നു കരുതണ്ട.  കുറച്ചു കാലമായിട്ടതാണല്ലോ  പതിവ്.  ഇല്ലാ,  പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തയായി തുടരാന്‍ തന്നെയാ തിരുമാനം.

ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വരും, കാണും എന്ന   പ്രതീക്ഷയോടെ, സ്നേഹത്തോടെ,


എഴുത്തുകാരി.. 

Monday, November 23, 2015

അതിഥികൾ വിരുന്നു വന്നപ്പോൾ

ഇതെന്താ കിളികളുടെ മഹാ സമ്മേളനമോ?

ഇപ്പോൾ എന്നെ ഉണർത്തുന്നതവരാണ്.  വെളുപ്പിനു നാലരക്കും അഞ്ചിനുമൊക്കെ. അവർക്കുറക്കമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.  അതിനെങ്ങനെയാ ടിവി യും നെറ്റുമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. സോ  നേരത്തേ 7 മണിക്കും  8 മണിക്കുമൊക്കെ  കയറിക്കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടാവും.  പിന്നെ നേരത്തേ ഉണരാതെ വയ്യല്ലോ!. എന്തൊരു ബഹളമാ...

പണ്ട് ഒരുപാട് കിളികൾ  വരുമായിരുന്നു.  പിന്നെപ്പഴോ അവരൊന്നും വരാതായി. ഇപ്പഴിതാ വീണ്ടുമെത്തിയിരിക്കുന്നു, കൂട്ടമായി.

പിന്നിലെ ജാതിമാരത്തിലാ വാസം.

എന്തൊക്കെ കിളികളാ?  പൂത്താങ്കീരി , മൈന,  ചെമ്പോത്ത്, പൂച്ചവാലൻ, മഞ്ഞക്കിളി,  മരംകൊത്തി,  പേരറിയാത്ത  കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു കുരുവികൾ,  കുയിൽ, മയിൽ,  അങ്ങനെയങ്ങനെ ..

മയിൽ  എന്ന് വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലാട്ടോ.   നേരത്തേ പറഞ്ഞ എല്ലാരുടേം നേതാവായിട്ട്  രണ്ട്  മയിലുകളും ഉണ്ട് .   ഒരു ആണ്മയിലും ഒരു പെണ്‍മയിലും. മധുവിധുകാലത്ത്  നാട് കാണാൻ പുഴ നീന്തി വന്നതാ. ഈ നാടങ്ങ് (നാട്ടുകാരേം) ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.  പിന്നെ തിരിച്ചുപോയില്ല.

 അതുപോലെ വിരുന്നു വന്ന  മറ്റൊരുത്തി കൂടിയുണ്ട്.  വെളുത്തു ചുവന്ന ഒരു സുന്ദരി.  അതിന്റെ തലക്കനോമുണ്ട്. എപ്പഴും ഒറ്റക്കാ. ആരുടേം  കൂടെ  കൂടില്ല.  എന്തിനാ അങ്ങനെ കരുതണേ  അല്ലേ   പാവം, ഒരുപക്ഷേ  ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ ദു:ഖത്തിലായിക്കൂടേ ?

തൂങ്ങികിടക്കുന്ന ചട്ടികളിൽ കൂട് കൂട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കുഞ്ഞു കുരുവികൾ, സിറ്റ് ഔട്ടിലെ കസേരകളിൽ വന്നിരിക്കുന്നവർ ,  ജനലിന്റെ ചില്ലിൽ തട്ടി കളിക്കുന്നവർ  എന്ന് വേണ്ടാ, അവർക്ക്   പ്രവേശനമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്ല. ഇന്നലെ വരെ വീടിനുള്ളിൽ കടന്നിരുന്നില്ല. ഇന്നലെ ദാ   ഒരുത്തൻ (അതോ ഒരുത്തിയോ)  അടുക്കളയിലെ  സ്ലാബിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.    വന്നുവന്നവിടം വരെയായി.

മാവിലും, പേരയിലും, കണിക്കൊന്നയിലും, ജാതിമരത്തിലുമൊക്കെയായി അവരങ്ങിനെ ആർമ്മാദിക്കുകയാണ്.

എന്താ എല്ലാരും കൂടി   ഇവിടെത്തന്നെ തമ്പടിച്ചിരിക്കുന്നതാവോ?  ആരുമില്ല ഉപദ്രവിക്കാൻ, പിന്നെ ഇഷ്ടംപോലെ സദ്യ വട്ടവുമുണ്ട്.

പേരക്കയുണ്ട്, പാഷൻ ഫ്രൂട്ട്,  പപ്പായ പഴുത്ത് നിക്കുന്നു.  ആത്തച്ചക്ക,   കാലം തെറ്റി ഉണ്ടായ മൂവാണ്ടൻ മാങ്ങയുണ്ട്  . കായക്കുല മൂക്കുന്നതിനു  മുൻപേ കൊത്തി ത്തുടങ്ങും.   അപ്പുറത്തെ പറമ്പിൽ  ചാമ്പക്കയുണ്ട്  ( അതിരുകൾ  അവര്ക്ക് ബാധകമല്ലല്ലോ).  പഴുത്ത  കാ‍ന്താരി മുളകിനെ പ്പോലും വെറുതെ വിടുന്നില്ല. പിന്നല്ലേ.

നല്ല ബുദ്ധി തോന്നിയാൽ ഞാനും  ഇത്തിരി അരിമണിയോ പയറു  മണിയോ ഒക്കെ ഇട്ടു കൊടുക്കും. പരമ സുഖമല്ലേ. ഇതിൽ പരമെന്തുവേണം?

പിന്നെ  കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും  പാവം എഴുത്തുകാരി ഒറ്റക്കല്ലേ, ഒരു  കമ്പനി ആയിക്കോട്ടെ എന്നു്.

എന്തിനു പറയുന്നു, അങ്ങനെ എല്ലാരും കൂടി  ഒരു ഉത്സവമേളം ഒരുക്കിയിരിക്കയാണിവിടെ.  കുറെ നാൾ  കഴിയുമ്പോൾ ഇവിടം മടുത്ത്, മറ്റെങ്ങോട്ടെങ്കിലും   പോവാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. എന്നെ വിട്ട്  പോവില്ലായിരിക്കും. അല്ലേ?


എഴുത്തുകാരി.






Friday, July 10, 2015

മുത്തും പവിഴവുമല്ല...

കടലിനേക്കാൾ ആഴമുള്ള മനസ്സ്.

എന്തെല്ലാമാണതിൽ അവൾ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നതു്?   മുത്തും പവിഴവുമില്ല,  സ്വപനങ്ങളുമില്ല.
മറിച്ചു  നിറയെ വേദനയും  സങ്കടങ്ങളും.

ഒരു തെറ്റു ചയ്തു.  അതിന്റെ വില ഈ ജിവിതമത്രയും  കൊടുത്തിട്ടും   തീർന്നില്ലെന്നോ!

അവൾ മാത്രമല്ലല്ലോ തെറ്റുകാരി.  അയാൾക്കു് പക്ഷേ എല്ലാം മറന്നു മറ്റൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞു. അവൾക്കതിനു  കഴിഞ്ഞില്ല.   അത്രയേറെ സ്നേഹിച്ചുപോയി അയാളെ.

സമൂഹം ഇപ്പഴും  അവളെ ക്രൂശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 ഇന്നും കിട്ടിക്കാണും എന്തെങ്കിലും.  അതാവും എന്നെ കാണാൻ വന്നതു്.

എല്ലാവരും തെറ്റുകാരി   എന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന അവൾ എന്തിനവളുടെ സങ്കടങ്ങൾ എന്നോടു മാത്രം പറയുന്നു. എന്നെക്കൂടി സങ്കടപ്പെടുത്താനോ?  അതോ എല്ലാം ക്ഷമയോടെ  കേട്ടിരുന്നിട്ട് പോട്ടെ,  സാരമില്ലെന്നു പറഞ്ഞൊന്നാശ്വസിപ്പിക്കുന്നത്  കേൾക്കാനോ .

മനസ്സിലുള്ളത് മുഴുവൻ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരുപോലും  വരാതെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട്   ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ  എന്റെ മനസ്സാണസ്വസ്ഥമായതു്. എന്നിട്ടെന്നോടൊരു ചോദ്യവും.  എന്തിനാ നിന്റെ മുഖം വാടിയതു്.  എനിക്കിതൊക്കെ ശീലമായിപ്പോയില്ലേ എന്നു്.

ഇനിയുമവൾ  വരും.  ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ, ഒരുപാട് പുതിയ  വിശേഷങ്ങളുമായി. 

എഴുത്തുകാരി.


Tuesday, June 9, 2015

ഒരു തിരിച്ചുവരവ് ........

ഞാൻ  എന്താണെഴുതാൻ പോകുന്നതു്,  അറിയില്ല.

 ഒരു വർഷത്തിലധികമായി ഈ ഭാഗത്തേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ട്.  എഴുതാറില്ല  വായിക്കാറുമില്ല .  പഴയ കൂട്ടുകാർ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ബൂലോഗത്തുണ്ടോ  അതോ എന്നെപ്പോലെ വനവാസത്തിലായിരിക്കുമോ .  അതുമറിയില്ല.

അല്ലാ, എഴുതാനിപ്പോൾ കാര്യമായിട്ടെന്താ  ഉള്ളത്. പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ലെന്നു   കൂട്ടിക്കോളൂ.

  കുറു മാലി പുഴയിലെ വെള്ളം ഒരുപാട് ഒഴുകിപ്പോയി.



  ഓണം വന്നു, വിഷു  വന്നു ,  മഴക്കാലം, മഞ്ഞുകാലം  എല്ലാം  വരുന്നു.  (കാലം മാത്രമേ  വരുന്നുള്ളൂ No  മഴ No മഞ്ഞ്). കാലവർഷം  തുടങ്ങി എന്ന  പ്രഖ്യാ പനം  വന്നു . പക്ഷേ   മഴ വന്നില്ല.  

മറ്റൊരു മാമ്പഴക്കാലം കൂടി  കഴിഞ്ഞു .  ചക്ക ചീഞ്ഞുവീഴുന്നു, ആർക്കും  വേണ്ടാതെ.

 തൽക്കാലത്തേക്കിത്രയേയുള്ളൂ.  പുതിയ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളേയും  തേടിയൊന്നു  പോയിനോക്കട്ടെ.

എഴുത്തുകാരി.